Η ΠΟΛΗ ΜΑΣ

Η Αθήνα είναι η πόλη που λατρεύεις να μισείς και η ιστορία το έχει αποδέιξει περίτρανα.  Κέντρο του πολιτισμού από τη μία, αποθήκη για να βολεύουν οι αρχές το χάος …

Αφηγούμαι τις πληγές και τα θαύματα της Αθήνας από το μπαλκόνι μου. Καλοκαιρινό σούρουπο στην Κυψέλη, τα τραμ να γουργουρίζουν παρακάτω στην Πατησίων, εγώ ακουμπώ μια στοίβα σκονισμένα βιβλία στο …

Αθήνα: (Ηπείρου & Μιχαήλ Βόδα): η πολυκατοικία -ψηφιδωτό που κουβαλά Παρθενώνα, Βυζάντιο και τον ιδρώτα του μεσοπολέμου. Καθημερινές βόλτες στην Αθήνα: Αν ξεκινήσεις με τα πόδια από το Αρχαιολογικό Μουσείο …

Παγκράτι: μια συνοικία που φοράει αρχαίο όνομα, περπατά σε μεταπολεμικό δάπεδο μωσαϊκού κι ονειρεύεται με τα φώτα νέον του σήμερα χωρίς να παθαίνει κρίση ταυτότητας. Το ορκίζομαι κάθε πρωί που …

Πλατεία Ομονοίας: Από τον «όρκο συμφιλίωσης» του 1862 μέχρι τον υδροδυναμικό πίδακα του 2020, μια πλατεία που αρνείται πεισματικά να γεράσει κι ας την περπατούν κάθε μέρα χιλιάδες βιαστικά βήματα. …

Οδός Σταδίου: Κατηφορίζοντας τη Σταδίου, το ρέμα που έγινε ο κεντρικός παλμογράφος της Αθήνας. Ένας δημοσιογράφος – γείτονας αφηγείται πώς ένας ξεχασμένος χείμαρρος μεταμορφώθηκε σε λεωφόρο με ακακίες, στέγασε βασιλείς, …

Ο αέρας ως μικρό αλλά πανίσχυρο χαρτί τράπουλας στην Αττική. Αττική: Βγαίνω από τον ηλεκτρικό στο Μοναστηράκι και, προτού ανοιγοκλείσω τα μάτια μου, ο δείκτης στο κινητό γράφει «AQI 58». …

Πλατεία Κλαυθμώνος: το σημείο όπου η πόλη θυμάται κι αργεί να ξεχάσει. Το βράδυ, όταν οι τελευταίοι υπάλληλοι των γύρω γραφείων κατεβάζουν ρολά, η Πλατεία Κλαυθμώνος μοιάζει να ανασαίνει βαθιά, …

Το «Ησυχαστήριο του Βασιλιά» στον Εθνικό Κήπο μια ανατομία πέρα από το γραφικό. Μέσα στο πυκνό φύλλωμα του Εθνικού Κήπου,  στέκει ένα λιλιπούτειο διώροφο νεοκλασικό που πολλοί βιαστικά προσπερνούν, αν …