Πριν στεγάσει τη Βουλή των Ελλήνων, υπήρξε παλάτι, καταφύγιο, νοσοκομείο. Το εμβληματικό κτίριο της Πλατείας Συντάγματος κουβαλάει ιστορίες που σπάνια ακούγονται.
Δεν είναι λίγοι εκείνοι που στέκονται μπροστά στο Μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη, κοιτούν τους Εύζωνες και φωτογραφίζουν το επιβλητικό κτίριο στο βάθος, χωρίς να γνωρίζουν τι ακριβώς κοιτούν. Για τους περισσότερους είναι απλώς η Βουλή. Όμως το οικοδόμημα αυτό είχε και άλλες ζωές πριν φορέσει το θεσμικό του ένδυμα.
Η κατασκευή του ξεκίνησε το 1836, όταν ο βασιλιάς Όθωνας αποφάσισε να αποκτήσει την πρώτη βασιλική κατοικία της σύγχρονης Ελλάδας. Ο Βαυαρός αρχιτέκτονας Φρίντριχ φον Γκέρτνερ σχεδίασε το κτίριο σε αυστηρό νεοκλασικό ρυθμό. Την εποχή εκείνη η πλατεία Συντάγματος δεν ήταν το αστικό κέντρο που γνωρίζουμε σήμερα. Ήταν μια ανοιχτή, σχεδόν ακατοίκητη περιοχή, με λίγα κτίσματα και πολλή σκόνη.
Εθνικός Κήπος: Αναζητώντας ηρεμία «δίπλα απ’τη βουή του δρόμου»
Ο Όθωνας εγκαταστάθηκε εκεί μαζί με την Αμαλία το 1843. Για περίπου δύο δεκαετίες το κτίριο λειτούργησε ως βασιλικό παλάτι. Έγιναν χοροί, επίσημες τελετές, συγκεντρώσεις στρατιωτών και δεξιώσεις. Έγιναν όμως και διαβουλεύσεις, διαφωνίες, στιγμές μοναξιάς και πολιτικής έντασης. Η ατμόσφαιρα του κτιρίου άλλαζε, ανάλογα με την εποχή και τις διαθέσεις των ενοίκων του.
Όταν ο Όθωνας εκδιώχθηκε το 1862, το κτίριο σταμάτησε να είναι παλάτι. Χρησιμοποιήθηκε για ένα διάστημα ως προσωρινή κατοικία άλλων βασιλέων, αλλά και για εντελώς διαφορετικούς σκοπούς. Κατά καιρούς λειτούργησε ως στρατιωτικό νοσοκομείο, χώρος φιλοξενίας πυρόπληκτων, ακόμα και στέγη τραυματιών από τους πολέμους των αρχών του 20ού αιώνα.
Το 1929 αποφασίστηκε να στεγάσει τη Βουλή των Ελλήνων. Από τότε μέχρι σήμερα το κτίριο αυτό έγινε μάρτυρας σχεδόν όλων των σημαντικών γεγονότων της νεότερης πολιτικής μας ιστορίας. Κάθε πέτρα του έχει ακούσει ομιλίες, ψηφοφορίες, παρεμβάσεις, αλλά και σιωπές που λένε περισσότερα από λόγια.
Ακριβώς μπροστά από αυτό το κτίριο γεννήθηκε και το όνομα της πλατείας. Στις 3 Σεπτεμβρίου 1843, ο λαός και ο στρατός απαίτησαν από τον Όθωνα Σύνταγμα. Έτσι η πλατεία απέκτησε το όνομα που κρατάει μέχρι σήμερα.
Το κτίριο της Βουλής δεν είναι απλώς ένα διοικητικό κέντρο. Είναι ένας ζωντανός οργανισμός που κουβαλάει τη μνήμη του έθνους. Δεν έχει την αίγλη ενός μουσείου ούτε τη γραφικότητα ενός μνημείου. Έχει όμως ιστορίες που ξεδιπλώνονται ακόμη και μέσα στη σιωπή του.
Αυτές οι γειτονιές της Αθήνας είναι στη «μαύρη λίστα» των ταξιδιωτικών οδηγών
by 