Καθώς οι επιπτώσεις της κλιματικής κρίσης εντείνονται και η γεωργική παραγωγή πλήττεται από ακραία φαινόμενα και αυξανόμενες απαιτήσεις, η γεωργία ακριβείας αναδεικνύεται ως ισχυρό «εργαλείο» στα χέρια των παραγωγών. Μέσω της αξιοποίησης ψηφιακών τεχνολογιών, οι αγρότες μπορούν να λαμβάνουν αποφάσεις με ακρίβεια, περιορίζοντας τις απώλειες και μειώνοντας το κόστος παραγωγής.
Όπως εξηγεί ο καθηγητής του Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών Σπύρος Φούντας, εργαλεία όπως το GPS, τα GIS, οι έξυπνες συσκευές (IoT), η τηλεπισκόπηση και η τεχνητή νοημοσύνη, λειτουργούν συνδυαστικά, επιτρέποντας την καταγραφή της γονιμότητας του εδάφους, τη ρύθμιση της άρδευσης και τον στοχευμένο ψεκασμό για την προστασία των καλλιεργειών.
Παρά τα πλεονεκτήματα, όμως, η εφαρμογή της στην Ελλάδα προχωρά αργά. Οι λόγοι, σύμφωνα με τον κ. Φούντα, σχετίζονται με το μικρό μέγεθος των εκμεταλλεύσεων, την περιορισμένη ψηφιακή εξοικείωση των παραγωγών και την απουσία υποστηρικτικών κρατικών δομών. Επιπλέον, το υψηλό αρχικό κόστος αποτελεί εμπόδιο για τους μικρούς αγρότες.
Ωστόσο, η γεωργία ακριβείας μπορεί να αποτελέσει σημαντικό κίνητρο για την παραμονή νέων στις αγροτικές περιοχές, ενισχύοντας τη βιωσιμότητα του πρωτογενούς τομέα. Ο καθηγητής τονίζει πως το ερώτημα πλέον δεν είναι «αν» αλλά «ποιος θα στηρίξει τους αγρότες στην πράξη» ώστε να ενταχθούν σε αυτό το νέο παραγωγικό μοντέλο.
Σε έναν κόσμο που αλλάζει, η τεχνολογία μπορεί να γίνει η γέφυρα για ένα πιο βιώσιμο, αποδοτικό και ασφαλές αγροτικό μέλλον. Το ερώτημα είναι αν θα την αξιοποιήσουμε έγκαιρα.
Διαβάστε Επίσης:
Καμπανάκι στην οικοδομή: Ποιοι παράγοντες επιφέρουν την κάμψη ;