Η ιδιοκατοίκηση στην Αττική το 2026, θα λέγαμε πως μοιάζει περισσότερο με μια μορφή «κρατικής μίσθωσης», καθώς οι ιδιοκτήτες καλούνται να καταβάλουν ένα διαρκές τίμημα για να διατηρήσουν τη στέγη τους. Με την ανάρτηση των εκκαθαριστικών ΕΝΦΙΑ για το 2026, η συνολική αντικειμενική αξία της περιουσίας στην Περιφέρεια Αττικής αγγίζει τα 411 δισ. ευρώ, ενώ ο μέσος ιδιοκτήτης στην Αθήνα πληρώνει «ενοίκιο» στο κράτος που κυμαίνεται από 4€ έως 10€ ανά τετραγωνικό μέτρο ετησίως, ανάλογα με τη ζώνη και την παλαιότητα του ακινήτου.
Η ακτινογραφία των επιβαρύνσεων στην Αττική
Η φορολογική πίεση δεν εξαντλείται στον κύριο φόρο, αλλά εντείνεται από τις υψηλές αντικειμενικές αξίες που «κλειδώνουν» τους πολίτες σε ακριβές κλίμακες. Για ένα διαμέρισμα 85 τ.μ. σε μεσαία ζώνη της Αττικής, ο συνδυασμός ΕΝΦΙΑ, Τέλους Ακίνητης Περιουσίας (ΤΑΠ) και των αυξημένων τεκμηρίων διαβίωσης (που για το 2026 ορίζονται στα 45€/τ.μ. για ακίνητα έως 120 τ.μ.) δημιουργεί ένα σταθερό κόστος που συχνά ξεπερνά τα 1.200€ ετησίως. Στην πραγματικότητα, ένας ιδιοκτήτης που δεν εισπράττει ενοίκιο, «αιμορραγεί» οικονομικά μόνο και μόνο για να κατέχει το κλειδί της κατοικίας του, ειδικά αν προσμετρηθεί το κόστος ασφάλισης που πλέον συνδέεται με φοροαπαλλαγές.
Ακίνητα: Στόχος τα 900 εκατ. ευρώ από φόρους μεταβίβασης το 2026 – Οι τάσεις στις τιμές
Η δοκιμασία της Ιδιοκτησίας Ακινήτου και το μέλλον
Η τάση που διαμορφώνεται το 2026 δείχνει ότι η απόκτηση πρώτης κατοικίας στην Αθήνα γίνεται δυσπρόσιτη, με το «κομβικό όριο» των 200.000€ να αποτελεί το ελάχιστο για ένα αξιοπρεπές σπίτι, το οποίο όμως συνοδεύεται από μόνιμα βάρη. Παρά τις κυβερνητικές εξαγγελίες για απαλλαγές σε πολύ μικρούς οικισμούς ή για χαμηλά εισοδήματα, το μέσο νοικοκυριό της Αττικής παραμένει ο «αιμοδότης» του συστήματος. Η ιδιοκτησία έχει πάψει προ πολλού να είναι ένα απλό καταφύγιο και έχει μετατραπεί σε μια σύνθετη φορολογική εξίσωση, όπου ο κάτοχος είναι ουσιαστικά ένας ενοικιαστής με αυξημένες ευθύνες συντήρησης και μηδενική προστασία από τις διακυμάνσεις της κρατικής τιμολόγησης.
by 