Για να το ξεκαθαρίσουμε μια και καλή πριν θρηνήσουμε θύματα: Ο Πειραιάς δεν είναι γειτονιά της Αθήνας, δεν είναι «τα νότια προάστια» και σίγουρα δεν είναι όταν λέμε πως θα πάμε στο κέντρο δεν εννοούμε το Σύνταγμα! Είναι μια αυτόνομη πόλη, έχει δικά του σύνορα, δική του θάλασσα και ολότελα δική του νοοτροπία. Το να αποκαλείς έναν Πειραιώτη «Αθηναίο» είναι η απόλυτη διπλωματική γκάφα και αιτία πολέμου για τον σύγχρονο αστό που λατρεύει να είναι Drama – Queen.
Disclaimer: Ακολουθεί κείμενο έντονου σαρκασμού, υπερβολής και Πειραιώτικης τρέλας. Παρακαλούμε τους φίλους Αθηναίους να δείξουν κατανόηση και χιούμορ!
Η Γεωγραφική (Παρ)αίσθηση του Αθηναίου
Για κάποιον ανεξήγητο λόγο, όποιος μένει βόρεια, νομίζει ότι ο Πειραιάς είναι κάτι σαν προέκταση της Αθήνας.
-
Η Τάφρος του Κηφισού: Ο ποταμός Κηφισός δεν είναι απλά ένα ρέμα με κίνηση. Είναι το φυσικό σύνορο που διαχωρίζει τον πολιτισμό της αλμύρας από την τρέλα του αθηναϊκού κέντρου.
-
Δεν κατεβαίνουμε “κέντρο”: Όταν λέμε πάμε κέντρο, εννοούμε το Πασαλιμάνι, Δημοτικό Θέατρο κι όχι στο Σύνταγμα, ο μόνος λόγος ο Πειραιώτης να τιμήσει με την παρουσία του την Αθήνα είναι η εργασία του που συνήθως είναι εκτός Πειραιά, καθώς ως γνωστόν ο τοπικισμός σε αυτή τη χώρα δεν πάει με τα «σωστά του» εκτός από τον Ολυμπιακό που έκανε διεθνή καριέρα και κατάφερε να πείσει τον μέσο Γλυφαδιώτη πως μέσα του κρύβεται μια Πειραιώτική ψυχή.
Πειραιάς: Η εποχή που η πόλη γνώρισε τη μεγαλύτερη καταστροφή της
Το Τραύμα: Η «Οδύσσεια» πριν το Μετρό
Οι σημερινοί 20άρηδες κατεβαίνουν τα σκαλάκια, μπαίνουν στην μπλε γραμμή και σε 20 λεπτά βγαίνουν στο Δημοτικό Θέατρο τρώγοντας το κουλούρι τους. Ας γελάσω ειρωνικά. Εμείς ζήσαμε την απόλυτη ταλαιπωρία, την επική εποποιία του να φτάσεις στο λιμάνι πριν έρθει η ανάπτυξη:
-
Φάση 1 – Η Αναμονή: Περίμενες το λεωφορείο στου Ζωγράφου το 608 το οποίο αποφάσιζε να εμφανιστεί μόνο όταν ευθυγραμμίζονταν οι πλανήτες για να κατέβεις Ευαγγελισμό!
-
Φάση 2 – Η Κάθοδος στο Μοναστηράκι: Έμπαινες στο μετρό (αν ήσουν τυχερός) για να φτάσεις στο Μοναστηράκι, παλεύοντας με τουρίστες και με αυτή την υπέροχη οσμή που θυμίζει «καλοκαιράκι».
-
Φάση 3 – Η Τελική Πίστα (ΗΣΑΠ): Η ατελείωτη διαδρομή με τον Ηλεκτρικό. Θησείο, Πετράλωνα, Ταύρος, Καλλιθέα, Μοσχάτο, Φάληρο… έμοιαζε να μην τελειώνει ποτέ. Μέχρι να ακούσεις το λυτρωτικό «Τερματικός Σταθμός: Πειραιάς», είχες γεράσει, είχες κάνει οικογένεια και είχες ξεχάσει για ποιο λόγο ξεκίνησες από το σπίτι σου το πρωί.
Στο τέλος της ημέρας…
Ο Πειραιάς είναι state of mind. Είναι ο καφές στη Μαρίνα Ζέας, είναι τα βραχάκια στην Πειραϊκή, είναι η μυρωδιά του ιωδίου όταν σκάει το κύμα. Την επόμενη φορά, λοιπόν, που θα μας τσουβαλιάσετε λέγοντας «εσείς οι Αθηναίοι», ετοιμαστείτε να ακούσετε τον εξάψαλμο από τον μέσο Πειραιώτη που έχει πάρει την αστική του κατάταξη πολύ στα σοβαρά!
by 