Ο Δήμος Νέας Σμύρνης προστίθεται στη λίστα των δήμων που επιλέγουν να μην εφαρμόσουν τη διάταξη του αποκαλούμενου «νόμου Βορίδη», αποφασίζοντας να μην προχωρήσουν σε ένδικα μέσα κατά αποφάσεων που ανοίγουν τον δρόμο για τη μονιμοποίηση συμβασιούχων. Η απόφαση αφορά 17 εργαζόμενους του Δήμου και εγκρίθηκε τόσο από τη Δημοτική Επιτροπή όσο και από το Δημοτικό Συμβούλιο με ευρεία πλειοψηφία.
Η συζήτηση ξεκίνησε στη συνεδρίαση της Δημοτικής Επιτροπής στις 20 Νοεμβρίου, όπου αποφασίστηκε η μη άσκηση έφεσης κατά της υπ’ αριθμόν 1348/2023 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών. Η απόφαση του δικαστηρίου δικαιώνει συνολικά δεκαεπτά συμβασιούχους που υπηρετούν στον Δήμο, κρίνοντας ότι οι ανάγκες που καλύπτουν είναι πάγιες και διαρκείς.
Νέα Σμύρνη: Η πόλη που γεννήθηκε από τη στάχτη και ανθίζει με φως
Όπως αναφέρεται στο Πρακτικό της Δημοτικής Επιτροπής, λόγω της «μείζονος σημασίας και της σπουδαιότητας του θέματος», η υπόθεση διαβιβάστηκε στο Δημοτικό Συμβούλιο για έγκριση.
Λίγες ώρες αργότερα, την ίδια ημέρα, η απόφαση επικυρώθηκε από το Δημοτικό Συμβούλιο κατά πλειοψηφία. Από τους 35 δημοτικούς συμβούλους, 25 ψήφισαν υπέρ, 2 καταψήφισαν (Δ. Νάνου και Ε. Κούπας), 1 δήλωσε αποχή (Ο. Νασιμπιάν), ενώ 8 μέλη ήταν απόντα από τη διαδικασία.
Στο κείμενο της τελικής απόφασης, το Δημοτικό Συμβούλιο αναφέρει ότι λαμβάνει υπόψη:
-
τις διατάξεις του άρθρου 93 του ν. 3463/2006 και του άρθρου 65 του ν. 3852/2010, όπως ισχύουν,
-
την υπ’ αριθμ. 1348/2023 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών,
-
το έγγραφο του Αυτοτελούς Τμήματος Νομικής Υποστήριξης,
-
καθώς και την υπ’ αριθμ. 405/2025 απόφαση της Δημοτικής Επιτροπής.
Μετά από συζήτηση και ονομαστική ψηφοφορία, το Δημοτικό Συμβούλιο κατέληξε στην έγκριση της μη άσκησης έφεσης, κρίνοντας ότι δεν συντρέχουν λόγοι να αμφισβητηθεί η απόφαση του Πρωτοδικείου.
Η Νέα Σμύρνη γίνεται έτσι ακόμη ένας Δήμος που επιλέγει να στηρίξει τους συμβασιούχους του, παρά τις προβλέψεις της νομοθεσίας που ζητά υποχρεωτικές εφέσεις σε ανάλογες περιπτώσεις. Η στάση αυτή εγγράφεται σε μια ευρύτερη τάση αντίδρασης της Τοπικής Αυτοδιοίκησης απέναντι στο συγκεκριμένο νομοθετικό πλαίσιο, το οποίο έχει προκαλέσει έντονες συζητήσεις για τα εργασιακά δικαιώματα και τη στελέχωση των υπηρεσιών.