Χαλάνδρι: Η πόλη της Αττικής που περπατιέται και δεν εξαντλείται.
Ένα πρωινό του Αυγούστου, ανάμεσα σε ταξί που κορνάρουν και σε παιδιά που κυνηγιούνται έξω από τον κινηματογράφο Αθηνά, αποφάσισα να δω το Χαλάνδρι αλλιώς. Όχι σαν περαστικός, ούτε σαν επισκέπτης που ψάχνει απλώς ένα καλό καφέ. Αλλά σαν κάποιος που προσπαθεί να το χαρτογραφήσει τους ρυθμούς του, τα κρυφά του μονοπάτια, τις ιστορίες που δεν ακούγονται συχνά.
Πού σταματά το Χαλάνδρι του brunch και πού αρχίζει εκείνο που κουβαλά ακόμα τις μνήμες των προσφύγων του ’22; Μπορεί μια περιοχή να είναι ταυτόχρονα τόσο σύγχρονη, τόσο πράσινη και τόσο πολυπρόσωπη;
Παγκράτι: Από πού πήρε το όνομά της η συνοικία της Αθήνας που δεν κοιμάται ποτέ;
Ένα παρελθόν που δεν κρύβεται
Λίγοι το ξέρουν, αλλά η περιοχή ήταν κάποτε ο αρχαίος δήμος της Φλύας. Ναι, η ίδια η Φλύα που γέννησε τον Ευριπίδη. Οι γεωργικές εκτάσεις της έθρεφαν την Αθήνα, ενώ από εδώ περνούσαν οι πέτρες της Πεντέλης για να χτιστεί η Ακρόπολη. Αν σταθείς κοντά στο ρέμα της Ρεματιάς και σκεφτείς για λίγο, η ιδέα ότι κάτω από τα πόδια σου έχουν περάσει χιλιάδες χρόνια πολιτισμού δεν μοιάζει καθόλου μακρινή.
Στη σύγχρονη ιστορία, το Χαλάνδρι δέχθηκε μεγάλο κύμα προσφύγων μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή, μεταμορφώθηκε γρήγορα σε κοινότητα, και αργότερα έγινε πλήρως αστικό τοπίο, ιδίως μετά τη δεκαετία του ’60.
Οι διαδρομές που αξίζουν
Αν ξεκινήσεις τη βόλτα σου από την πλατεία Αγίας Παρασκευής, θα διαπιστώσεις ότι τα πάντα βρίσκονται γύρω σου: εμπορικά, τράπεζες, καφέ, πολιτιστικά κέντρα, μαγαζιά με παλιές επιγραφές, και λίγο παρακάτω, η Παναγία η Μαρμαριώτισσα, ένας βυζαντινός ναός που ξεπροβάλλει σαν αρχαίο απομεινάρι μέσα στο σύγχρονο τοπίο.
Μην παραλείψεις να περάσεις από την Πλατεία Ελευθερωτών και να ακολουθήσεις τη διαδρομή μέχρι το Θέατρο Ρεματιάς. Ιδανικό για καλοκαιρινές παραστάσεις και συναυλίες, είναι μία όαση μέσα στην πόλη.
Αναρωτιέσαι πού να πας για καφέ; Οι επιλογές είναι ανεξάντλητες. Από το Boho Project και το Everest Vintage, μέχρι τις πιο κρυμμένες αυλές που δύσκολα βρίσκεις χωρίς συστάσεις, αλλά μόλις τις εντοπίσεις, γίνονται στέκια.
Το πράσινο που επιμένει
Παρότι η αστικοποίηση ήταν βίαιη, λέγεται ότι χάθηκαν πάνω από 90% των δέντρων της περιοχής κατά τις δεκαετίες ’70 και ’80, το Χαλάνδρι διαθέτει ακόμα σημαντικούς πράσινους πνεύμονες. Η Ρεματιά είναι ο πιο ζωντανός. Ένα φυσικό ρεύμα που διασχίζει την πόλη και συγκεντρώνει περιπατητές, δρομείς και οικογένειες, ειδικά τα Σαββατοκύριακα. Εδώ, η πόλη σταματά να βουίζει. Εδώ, μπορείς να πάρεις ανάσα.
Χρήσιμες πληροφορίες για τον αναγνώστη
- Πρόσβαση: Η γραμμή 3 του μετρό σε φέρνει εύκολα (στάσεις Χαλάνδρι και Δουκίσσης Πλακεντίας). Υπάρχει επίσης γραμμή προαστιακού.
- Παρκάρισμα: Δύσκολο στο κέντρο, προτείνεται χρήση ΜΜΜ ή παρκάρισμα κοντά στη Ρεματιά.
- Πολιτισμός: Μουσείο Μαρίκας Κοτοπούλη (στα όρια με Ζωγράφου), Θέατρο Ρεματιάς, πολιτιστικά φεστιβάλ Δήμου Χαλανδρίου.
- Φαγητό/Καφές: Από το Flower μέχρι τα πιο παραδοσιακά γλυκατζίδικα της Παπανικολή, οι επιλογές είναι αμέτρητες.
- Περίπατος: Η διαδρομή Ρεματιά – Θέατρο – Μαρμαριώτισσα είναι ιδανική για απογευματινή βόλτα.
Μια πόλη που είναι (ακόμα) κοινότητα
Το Χαλάνδρι είναι ένα μέρος που μπορείς να το περπατήσεις, να το ζήσεις, να το αγαπήσεις. Οι κάτοικοί του δεν είναι απλώς πελάτες των καταστημάτων του είναι γείτονες. Μιλούν με τα μικρά ονόματα. Διαμαρτύρονται για τα κακώς κείμενα. Κι όταν χρειαστεί, ενώνονται όπως έκαναν για την ανάδειξη του παλιού ρωμαϊκού Υδραγωγείου.
Είναι μια πόλη που αν δεν την προσέξεις, ίσως να σου φανεί καθημερινή. Αλλά αν σταθείς λίγο, αν στρίψεις σε ένα στενό, αν ρωτήσεις έναν κάτοικο πώς ήταν εδώ πριν 30 χρόνια, θα καταλάβεις πωςτο Χαλάνδρι είναι κάτι που χτίζεται από ανθρώπους, κάθε μέρα.
Πλατεία Κλαυθμώνος: Ποιος βάφτισε αυτή την πλατεία μ’ ένα τόσο «βαρύ» όνομα;
by 