Τα δάση της Αττικής δεν καίγονται πια περιστασιακά. Καίγονται συστηματικά, σχεδόν με ακρίβεια ρολογιού κάθε καλοκαίρι. Και το αποτέλεσμα είναι ανατριχιαστικό: σύμφωνα με δορυφορικά δεδομένα Copernicus και μελέτες που παρουσιάστηκαν από το dasarxeio.com, περισσότερα από 700.000 στρέμματα γης έχουν γίνει στάχτη μόνο την τελευταία οκταετία. Από αυτά, 450.000 στρέμματα ήταν δάση.
Η συνολική δασική έκταση της Περιφέρειας Αττικής υπολογίζεται περίπου σε 1.230.000 στρέμματα. Αν κάνουμε την απλή πράξη, προκύπτει ότι το 37% των δασών έχει ήδη καταστραφεί. Δηλαδή, το ένα στα τρία δέντρα δεν υπάρχει πια.
Οι αριθμοί μοιάζουν με πολεμικό δελτίο. Μάτι, Πάρνηθα, Βαρυμπόμπη, Κιούρκα, Κορωπί, Γραμματικό, Νέα Μάκρη, Πεντέλη. Τα ίδια και τα ίδια ονόματα, επαναλαμβανόμενα κάθε χρόνο, σαν θρήνος που δεν λέει να τελειώσει. Και όσο καίγονται τα ίδια μέρη ξανά και ξανά, η λέξη “αποκατάσταση” παραμένει ευχή χωρίς αντίκρισμα.
Το πρόβλημα δεν είναι μόνο η φωτιά. Είναι και η αδιαφορία. Είναι η έλλειψη σχεδίου πρόληψης, η έλλειψη ελέγχων, ο κατακερματισμός αρμοδιοτήτων. Είναι και η νοοτροπία που συνεχίζει να βλέπει τα δάση ως χώρο “υπό αξιοποίηση”, και όχι ως αναντικατάστατο φυσικό θησαυρό.
Με το 26% της συνολικής (χερσαίας) έκτασης της Αττικής να έχει καεί, το ερώτημα πλέον δεν είναι «πότε θα καεί το επόμενο δάσος» αλλά «υπάρχει δάσος για να καεί»;
Ένα «μυστικό παλάτι» στον Εθνικό Κήπο: τι κρύβει το κλειστό βασιλικό ησυχαστήριο;
Έχει καεί το 37% των δασών της Αττικής τα τελευταία χρόνια;
Μπορεί να μοιάζει υπερβολικό, αλλά σύμφωνα με πρόσφατα στοιχεία, η απάντηση είναι “ναι”. Μόνο την τελευταία οκταετία (2017-2024), η Περιφέρεια Αττικής έχει πληγεί από 13 μεγάλες πυρκαγιές, που συνολικά αποτέφρωσαν πάνω από 700.000 στρέμματα. Από αυτά, τα 450.000 ήταν δασικές εκτάσεις, γεγονός που σημαίνει ότι έχει χαθεί περίπου το 37% των δασών της περιοχής.
Τα δεδομένα αυτά, που παρουσιάστηκαν σε ανάλυση από τον ιστότοπο dasarxeio.com και βασίζονται σε μετρήσεις από Copernicus, EFFIS και Meteo.gr, είναι αποκαλυπτικά. Η συνολική δασική έκταση της Αττικής υπολογίζεται στα 1.230.000 στρέμματα και σχεδόν τα μισά έχουν ήδη καεί. Επιπλέον, από την ολική χερσαία έκταση της Περιφέρειας (περίπου 2.500.000 στρέμματα), έχει καεί το 26%.
Οι αριθμοί αυτοί δεν είναι απλά τραγικοί είναι και ενδεικτικοί του πόσο ευάλωτη είναι η Αττική. Το έδαφος της έχει μετατραπεί σε εκρηκτικό μείγμα παραμέλησης, κλιματικής κρίσης και αστικοποίησης. Δεν είναι τυχαίο ότι περιοχές όπως το Μάτι, η Πάρνηθα, η Βαρυμπόμπη και η Ανατολική Αττική έχουν υποστεί επανειλημμένα καταστροφές, με ελάχιστο χρόνο ανάκαμψης στο ενδιάμεσο.
Το ερώτημα που προκύπτει, λοιπόν, είναι επείγον: τι έχει γίνει με τα μέτρα πρόληψης και αποκατάστασης; Παρότι συχνά ακούμε για αναδασώσεις και νέα σχέδια πυροπροστασίας, η πραγματικότητα δείχνει ότι το πρόβλημα διαιωνίζεται. Οι πυρκαγιές πλέον δεν είναι εξαίρεση, είναι καλοκαιρινό φαινόμενο.
Η ανάγκη για ενεργή πρόληψη, ουσιαστικό καθαρισμό δασών και αποκατάσταση των οικοσυστημάτων είναι μεγαλύτερη από ποτέ. Αν συνεχιστεί αυτή η πορεία, η επόμενη ερώτηση που θα κάνουμε δεν θα αφορά το “πόσα στρέμματα κάηκαν”, αλλά το «τι απέμεινε».
Το ανάκτορο που έγινε Βουλή: Η άγνωστη ζωή του κτιρίου στο Σύνταγμα
by 