Αθήνα: 7.500 υπογραφές για να σωθεί η Μουριά στα Εξάρχεια

Η Μουριά των Εξαρχείων απειλείται με λουκέτο: Ένας αιώνας ιστορίας κόντρα στον «σύγχρονο κόσμο».

Υπάρχουν σημεία στην Αθήνα που δεν είναι απλώς επιχειρήσεις, αλλά «κοινωνικά ιατρεία» και ζωντανά μνημεία της ιστορίας. Η Μουριά στα Εξάρχεια, το παραδοσιακό καφενείο που λειτουργεί αδιάλειπτα από το 1915 στη διασταύρωση Καλλιδρομίου και Χαριλάου Τρικούπη, βρίσκεται αντιμέτωπη με την οριστική παύση λειτουργίας της. Η πρόθεση του ιδιοκτήτη του ακινήτου να μετατρέψει τον χώρο σε φαρμακείο έχει προκαλέσει κύμα αντιδράσεων, με 7.500 πολίτες να υπογράφουν αίτημα για να κηρυχθεί ο χώρος διατηρητέος.

Ένα ζωντανό κομμάτι της ίστοριας της  Αθήνας

Η ιστορία της «Μουριάς» είναι συνυφασμένη με την εξέλιξη των Εξαρχείων. Λειτουργώντας από το 1915 –τέσσερα χρόνια πριν την επίσημη μεταφορά της λαϊκής αγοράς στη γειτονιά– το καφενείο έχει παρατηρήσει μέσα από τις τζαμαρίες του όλες τις μεταμορφώσεις της ελληνικής κοινωνίας.

• Ο Χρήστος Βάνας: Ο 7ος καφετζής στη σειρά, που κρατά το «τιμόνι» του μαγαζιού από το 1982.

• Ο χαρακτήρας του μαγαζιού: Δεν είναι μόνο καφενείο· είναι χώρος συνάντησης, «δικηγορικό γραφείο», «νηπιαγωγείο» και «ιατρείο» για τους κατοίκους, διατηρώντας μια αυθεντικότητα που δύσκολα βρίσκει κανείς πλέον στην Αθήνα.

Το αίτημα των 7.500: Κανείς μόνος του

Η κινητοποίηση για τη διάσωση της «Μουριάς» δεν είναι μια τυπική διαμαρτυρία. Είναι μια κραυγή ενάντια στην ισοπέδωση της ταυτότητας των γειτονιών.

1. Διατήρηση χρήσης: Οι θαμώνες ζητούν από την Υπηρεσία Νεωτέρων Μνημείων του Υπουργείου Πολιτισμού να κηρύξει τον χώρο διατηρητέο ως «νεότερο μνημείο σύγχρονης πολιτιστικής κληρονομιάς».

2. Κοινωνική ανάγκη: Όπως επισημαίνουν οι θαμώνες, στην Καλλιδρομίου και τη Χαριλάου Τρικούπη υπάρχουν ήδη αρκετά φαρμακεία, αλλά κανένας άλλος χώρος που να προσφέρει αυτόν τον ανεκτίμητο κοινωνικό δεσμό.

 Να μη χάσει η πόλη την καλημέρα της

Η πιθανή μετατροπή ενός καφενείου 111 ετών σε φαρμακείο –χωρίς να απαξιώνεται φυσικά η χρησιμότητα ενός φαρμακείου– είναι το σύμπτωμα μιας πόλης που χάνει την πυξίδα της. Όταν το κέρδος ή η «απρόσωπη» αξιοποίηση υπερισχύουν της κοινωνικής συνοχής, η γειτονιά παύει να είναι γειτονιά και γίνεται ένα απλό σύμπλεγμα ακινήτων. Η «Μουριά» δεν είναι «δήθεν». Είναι ένα από τα ελάχιστα μέρη στην Αθήνα όπου η ηλικία, η κοινωνική τάξη και η ιδεολογία συνυπάρχου