Έφτασε η εποχή της συγκομιδής για τον πολύτιμο καρπό του φυστικιού, που αποτελεί αγαπημένο ξηρό καρπό για τους καταναλωτές και πηγή εισοδήματος για τους λιγοστούς εναπομείναντες παραγωγούς της περιοχής του Ασπροπύργου.
Ο κάμπος του Θριασίου Πεδίου, και πιο συγκεκριμένα η Μεγαρική γη, φιλοξενούσε επί δεκαετίες εκτεταμένες φυτείες με φυστικόδεντρα. Παλαιοί αγρότες συντηρούσαν με κόπο τα κτήματα τους, διασκορπισμένα γύρω από το κέντρο του Ασπροπύργου. Η συγκομιδή κατέληγε στο παλιό τριβείο στην περιοχή Κουταλά, με σακιά γεμάτα καρπό να καταφθάνουν με αγροτικά οχήματα.
Φυστικόδεντρα στον Ασπρόπυργο
Ωστόσο, με την πάροδο του χρόνου, η εικόνα αυτή άλλαξε δραματικά. Πολλά από τα ιστορικά κτήματα ξεριζώθηκαν και παραχωρήθηκαν για εμπορική χρήση: επιχειρήσεις ανακύκλωσης, μάντρες και εγκαταστάσεις σκραπ πήραν τη θέση τους. Άλλα κτήματα εγκαταλείφθηκαν, αφέθηκαν στη φθορά και στην ερήμωση, θύματα της αστικής ανάπτυξης και της έλλειψης αγροτικής στήριξης.
Μέσα σε αυτό το δύσκολο περιβάλλον, λίγοι αλλά αποφασισμένοι παραγωγοί εξακολουθούν να καλλιεργούν φυστικόδεντρα, τιμώντας την παράδοση και κρατώντας ζωντανό ένα αγροτικό κεφάλαιο της περιοχής. Όσοι περνούν από τις δυτικές περιοχές του Ασπροπύργου μπορούν ακόμα να αντικρίσουν μικρούς θύλακες αυτής της καλλιέργειας — μια πράσινη ανάμνηση μέσα στο βιομηχανικό τοπίο.
Η διατήρηση αυτών των κτημάτων δεν αποτελεί μόνο ζήτημα παραγωγής. Είναι ένα πολιτιστικό και περιβαλλοντικό στοίχημα. Η ανάγκη για μέτρα προστασίας, ενίσχυσης και ανάδειξης της φυστικοκαλλιέργειας από τους αρμόδιους φορείς είναι επιτακτική.
by 