Υπάρχουν μέρη που τα νιώθεις από τη στιγμή που πλησιάζεις τις ακτές τους. Το Μεγανήσι είναι ένα από αυτά και άποιοι το αποκαλούν το «όγδοο νησί των Επτανήσων», επειδή έχει τη δική του ξεχωριστή ψυχή, ένα νησί που μπορεί να προσφέρει μια ολοκληρωμένη εμπειρία ζωής μέσα σε ένα και μόνο διήμερο. Και αυτό, χωρίς να χάσεις ούτε λεπτό πολύτιμου χρόνου.
Το Μεγανήσι είναι αυτό που ψάχνεις, αν θες να δραπετεύσεις από την καθημερινότητα της Αθήνας χωρίς να μπεις στη διαδικασία των πολυσύνθετων πλάνων. Χάρη στην απευθείας οδική πρόσβαση μέχρι τη Λευκάδα χωρίς διόδια, χωρίς φεριμπότ από τον Πειραιάν και την ολιγόλεπτη θαλάσσια διαδρομή από το Νυδρί (μόλις 25 λεπτά), μπορείς να φύγεις από το γραφείο Παρασκευή απόγευμα και να βρίσκεσαι στο κατάστρωμα με τον ήλιο να δύει πίσω από τα Πριγκιποννήσια, κρατώντας ένα αναψυκτικό και γεμίζοντας πνευμόνια με αλμύρα και ελευθερία.
Με έκταση που ξεπερνά τα 20.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα, αρκετά μεγάλη ώστε να εξερευνήσεις αλλά αρκετά μικρή ώστε να μη σε αγχώσει και πληθυσμό που υπερβαίνει τους 1.000 κατοίκους, το Μεγανήσι δεν είναι ένα «παραθεριστικό φάντασμα» όπως τόσοι άλλοι καλοκαιρινοί προορισμοί, αλλά είναι ζωντανό, γνήσιο, με καρδιά που χτυπά στους ρυθμούς της θάλασσας και της απλότητας.
Τα τρία του χωριά , το Βαθύ, το Κατωμέρι και το Σπαρτοχώρι διατηρούν την παραδοσιακή αρχιτεκτονική τους και την ανθρωπιά μιας άλλης εποχής, με γιαγιάδες που κουβαλούν καλάθια, παιδιά που τρέχουν ξυπόλυτα, και άντρες που συζητούν πολιτικά στην πλατεία πίνοντας ελληνικό. Οι ψαροταβέρνες, αυθεντικές και δίχως ίχνος επιτήδευσης, σερβίρουν χταποδάκι που ψήνεται αργά και ψάρια που τραβήχτηκαν από τα δίχτυα μόλις λίγες ώρες πριν. Όλα συνοδευμένα με κρασί ή τσίπουρο χωρίς ετικέτα , γιατί οι καλύτερες στιγμές δεν χρειάζονται brand.
Και μετά έρχονται οι παραλίες. Όχι οι φανταχτερές με τα beach bar και τις ξαπλώστρες σε παράταξη, αλλά οι άλλες, οι ήσυχες, αυτές που σου θυμίζουν ότι η θάλασσα είναι καταφύγιο και όχι εμπορικό προϊόν. Ο Άη-Γιάννης, ο Φάνος, τα Λιμονάρι, και η περίφημη σπηλιά του Παπανικολή, σου δίνουν επιλογές για κάθε διάθεση από απομόνωση μέχρι περιπέτεια, από χαλάρωση μέχρι εξερεύνηση με βάρκα.
FAN FACT : Σπηλιά του Παπανικολή.
Δεν είναι τυχαίο. Λέγεται πως το θρυλικό υποβρύχιο «Παπανικολής» την χρησιμοποιούσε ως κρυφό καταφύγιο κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Κι αν σταθείς σιωπηλά εκεί, με τη βάρκα να αιωρείται πάνω στο απόλυτο τίποτα, ίσως ακούσεις ακόμα τον αντίλαλο εκείνων των ημερών.
Το Μεγανήσι δεν σε βομβαρδίζει με εναλλακτικό τουρισμό και σίγουρα δεν σου επιβάλλει την έννοια της «εμπειρίας». Αντιθέτως, σε καλεί να βρεις τον δικό σου ρυθμό είτε αυτός περιλαμβάνει σιέστα στη σκιά ενός πεύκου είτε νυχτερινό μπάνιο υπό το φως της πανσελήνου.
Αν υπάρχει ιδανικός προορισμός για εκείνο το πολύτιμο διήμερο, όπου θέλεις να ξεφύγεις χωρίς να εξαντληθείς, να γεμίσεις χωρίς να γεμίσεις πρόγραμμα, να επιστρέψεις με ελαφριά καρδιά και βαλίτσα γεμάτη αλάτι, τότε ναι — το Μεγανήσι είναι αυτό που ψάχνεις. Ίσως τελικά, να μην είναι το όγδοο νησί των Επτανήσων, αλλά το πρώτο στις καρδιές όσων το ανακάλυψαν όταν το χρειάζονταν περισσότερο.
by 