Γενικότερα στην Αττική, οι αρμόδιοι φορείς οφείλουν να σκύψουν ουσιαστικά πάνω στο πρόβλημα της προσβασιμότητας, τόσο στις μετακινήσεις όσο και στη συνολική πρόσβαση στον δημόσιο χώρο. Παρά τις κατά καιρούς εξαγγελίες, σημαντικές προκλήσεις συνεχίζουν να αντιμετωπίζουν τα άτομα με αναπηρία, με την απρόσβαστη συγκοινωνία και τις ελλιπείς υποδομές να περιορίζουν την αυτονομία τους και να εντείνουν την κοινωνική ανισότητα.
Η έλλειψη προσβάσιμων μέσων μεταφοράς μεταφράζεται σε περιορισμένη κινητικότητα, λιγότερες ευκαιρίες για εργασία και κοινωνική συμμετοχή, αλλά και δυσκολία στην κάλυψη καθημερινών αναγκών. Για τον Χρήστο, όπως και για πολλούς ακόμη συμπολίτες του στην Αττική, η αδυναμία επιβίβασης σε ένα λεωφορείο δεν αποτελεί μια απλή ταλαιπωρία, αλλά ένα καθημερινό εμπόδιο που υπενθυμίζει ότι οι πόλεις εξακολουθούν να μην είναι σχεδιασμένες για όλους.
Το πρόβλημα της προσβασιμότητας στις δημόσιες μεταφορές παραμένει κρίσιμο, ειδικά σε μια μητροπολιτική περιοχή όπως η Αττική, όπου η μετακίνηση αποτελεί βασικό προϋπόθεση για εργασία, εκπαίδευση και κοινωνική ζωή. Η απουσία λειτουργικών ραμπών, ανελκυστήρων και αξιόπιστων προσβάσιμων δρομολογίων περιορίζει την ισότιμη συμμετοχή των ΑμεΑ στην καθημερινότητα.
Σύμφωνα με στοιχεία της Εθνικής Συνομοσπονδίας Ατόμων με Αναπηρία (ΕΣΑμεΑ), περισσότερο από το 10% του πληθυσμού της χώρας ζει με αναπηρία ή με χρόνιες και σπάνιες παθήσεις. Η ίδια οργάνωση προειδοποιεί ότι το 2025 καταγράφεται επιδείνωση της καθημερινότητας των ατόμων με αναπηρία σε σχέση με το 2024, τόσο ως προς την πρόσβαση σε υποδομές όσο και ως προς το κόστος διαβίωσης.
Ιδιαίτερα ανησυχητικά είναι και τα οικονομικά δεδομένα. Πανελλαδική έρευνα δείχνει ότι περίπου το 78% των ατόμων με αναπηρία έχει αναγκαστεί να περιορίσει δαπάνες για βασικά αγαθά, όπως τρόφιμα και ένδυση, προκειμένου να καλύψει αυξημένες ανάγκες υγείας. Παράλληλα, σημαντικό ποσοστό δήλωσε ότι δεν είχε επαρκή πρόσβαση σε αναγκαίες εξετάσεις, θεραπείες ή φάρμακα μέσα στο 2024.
Οι οργανώσεις των ΑμεΑ επισημαίνουν ότι απαιτούνται άμεσες και ουσιαστικές πολιτικές παρεμβάσεις, με έμφαση στην Αττική, ώστε να διασφαλιστεί καθολική προσβασιμότητα στις μεταφορές, στον δημόσιο χώρο και στις υπηρεσίες υγείας. Χωρίς αυτές τις παρεμβάσεις, χιλιάδες πολίτες θα συνεχίσουν να βιώνουν τον αποκλεισμό ως καθημερινή πραγματικότητα και όχι ως εξαίρεση.
by 