Μια πρόσφατη έρευνα επιβεβαίωσε αυτό που οι ναυτικοί λένε χρόνια. Σχεδόν το 70% των στελεχών στις ναυτιλιακές εταιρείες διαχείρισης δεν έχει περάσει ούτε μία μέρα υπηρεσίας στη θάλλασα και παρ’ όλα αυτά δίνει οδηγίες για τη λειτουργία των πλοίων. Η απόσταση ανάμεσα σε γραφεία και γέφυρα μεγαλώνει. Οι ναυτικοί περιγράφουν καθημερινό βάρος από αναφορές, επιθεωρήσεις και διαδικασίες συμμόρφωσης που συχνά δεν λαμβάνουν υπόψη την πραγματικότητα του πλοίου. Όταν οι απαιτήσεις σχεδιάζονται χωρίς εμπειρία θαλάσσης, επιβραδύνουν τη λειτουργία και μπορούν να επηρεάσουν την ασφάλεια.
Ακόμη και όσοι πέρασαν κάποτε από καράβι αλλά εργάζονται χρόνια στη στεριά μοιάζει να έχουν απομακρυνθεί από τις πραγματικές συνθήκες. Το αποτέλεσμα είναι σταθερό. Οι άνθρωποι που κρατούν τη ναυτιλία ζωντανή αισθάνονται παραγκωνισμένοι και ακατανόητοι. Δεν είναι τυχαίο ότι πολλοί κανονισμοί γεννιούνται στη στεριά και δυσκολεύονται να εφαρμοστούν στη θάλασσα. Συχνά αυτό δεν γίνεται αντιληπτό ή απλώς αγνοείται.
Η λύση είναι πρακτική. Θεσμική συμμετοχή έμπειρων ναυτικών στα κέντρα λήψης αποφάσεων. Υποχρεωτική επανεπιβίβαση στελεχών σε πλοία ανά τακτά διαστήματα. Σχεδιασμός κανονισμών με δοκιμές εν πλω πριν από τη γενική εφαρμογή. Αν οι άνθρωποι που έφαγαν τα χρόνια τους στη θάλασσα μπουν ξανά στο τραπέζι, η βιομηχανία θα γίνει πιο ασφαλής και πιο αποτελεσματική και πολύ πιο δίκαιη για τους ίδιους τους ναυτικούς.
by 